دیشب

رفته بودم مسجد برای آخرین برنامه شب قدر این ماه رمضان. چند تا اتفاق جالب افتاد و مطالبی به ذهنم رسید که بیانش خالی از لطف نیست. اولا که یک «کامران» دیگه دیدم. این اولین «کامران» بود که در آمریکا می‌دیدم. تازه یه نکته جالب دیگه هم داشت. پاکستانی بود.رفتم بهش سلام کردم و گفتم که خوشحالم می‌بینمش و گفتم که اسمم کامران هست. گفت که حتما مرد خوبی هستی! ابراز امیدواری کردم و گفتم که به امید خدا باز هم ایشون رو می‌بینم. بعد رفتیم سراغ نماز و بعد هم رفتیم یه جایی که فقط ایرانی‌ها بودن و دعای جوشن خوندیم و قرآن به سر گرفتیم و دعا کردیم. آخرای برنامه یکی از خانمهای جمع از اون عقب به مجری برنامه گفت که دعای «امن یجیب» رو هم بخونه چون یک نفر مریض هست و التماس دعا گفته. ما هم همه به رسم معمول ٧ بار این آیه رو خواندیم و دعا کردیم که اون مریض خوب بشه. این بار اما بنده واقعا با گریه و التماس این دعا رو می‌خوندم با اینکه اصلا نمی‌دونم اون مریض کی بود. دلیلش هم این بود که فکر کردم یه روز هم من مریضم و افتادم روی تخت یه بیمارستانی و دکترها هم از دستشون کاری برنمیاد و من به آشنام که امشب داره می‌ره شب احیا می‌گم که برای من دعا کنه. همونطوری از خدا خواستم اون مریض رو شفا بده که انتظار دارم در همچون روزی یه جمعی برای من دعا کنن و باور داشته باشن که واقعا این دعا می‌تونه موثر باشه. راستش اصلا وقتی دقت می‌کنم در درماندگی که در بطن این دعا هست خودبخود گریه‌ام می‌گیره. این دعا مال اونهاست که قشنگ موندن توی کارشون. مال اونهاست که درمانده‌اند و هیچ راهی نمی‌شناسند. مال اونهاست که امیدشون از همه ناامید شده. کاشکی همه ما وقتی «امن یجیب» می‌خونیم به یاد رحمت و قدرت خدا باشیم و عجز اون مریضی که التماس دعا گفته. دیدم یکی از خواننده‌های ثابت این وبلاگ هم التماس دعا گفته. از بروبچه‌های باصفای خواننده این وبلاگ خواهش می‌کنم که برای عزیز ایشون هم دعا کنن در این روزهای باقیمانده ماه.

/ 5 نظر / 7 بازدید
فرناز

آقا کامران ما همه محتاج به دعاییم......

alireza kermani (ark)

kaami you are just funny i showed your post to couple of friends and were just laughing.

19.75

سلام بابایی امروز رفتن سی تی اسکن. ممنونم از لطفتون هیچ وقت فراموشش نمی کنم.با نوشته هاتون گریه کردم . شاید اون خانوم .اون خانومم واسه مریضه ما دعا می کرد یا یکی مثله من بود. مرسی. اقای کرمانی امید وارم همیشه بخندید اما نه به باور های دیگران و امیدوارم هیچ وقت درمونده نشید اما احساس داشته باشید.

rast migin... ye chizi dar een dua hast ke vaghti mikhoonish be ghoole eenvaria" it touches the bottom of your heart" ghashang mizane be hadaf

alireza kermani (ark)

i did not laugh at his belief , he himself knows what is the fun part of his post